Dag 15 / Field

Hike Iceline Trail
We zijn op tijd wakker, maar het lijkt vandaag donkerder dan anders. Als ik naar buiten kijk zie ik wel een stralend blauwe hemel. Dan snap ik het. Het plaatsje Field ligt zo tussen de bergen dat er 's morgens vroeg gewoon nog geen zonlicht is. Dat is toch best wel ongezellig als je hier woont.

Vandaag gaan we de Iceline trail lopen. De trailhead is bij de Takakkaw Falls aan het eind van de Yoho Valley Road. Een prachtige waterval, bijna 400 meter hoog. We lopen van de parkeerplaats eerst via een pad naar een hostel. Het is rond 9 am en de temperatuur is 1 graad Celcius. We zien ijs op de blaadjes van de planten. Vanaf het hostel gaat het pad met veel switchbacks steil door het bos omhoog. Gelukkig is het nu nog koel weer, want het is een enorme inspanning.

Na zo'n anderhalf uur klimmen worden de naaldbomen wat kleiner en verdwijnen dan helemaal. We zijn boven de boomgrens. Het pad stijgt nog steeds, maar minder steil nu. De uitzichten worden steeds mooier. Prachtige bergtoppen en we komen steeds dichter bij de Emerald Glacier. Een ruig landschap met veel stenen en grote boulders. Hier is bijna geen leven. Piepkleine plantjes af en toe. En we zien een paar grote pikzwarte spinnen lopen. Het is hier erg mooi. Het smeltwater van de glacier verzamelt zich in kleine meertjes die een felle lichtblauwe kleur hebben.

Het is een rustige trail. We zien af en toe wat mensen. Vaak dezelfde. We houden op verschillende plaatsen rustpauzes, dus je paseert elkaar soms meerdere malen. We vinden het hier ongelooflijk mooi. De indrukwekkende glacier zo dichtbij en de prachtige uitzichten op de omliggende toppen. Veel te snel komt de afslag naar Celeste Lake. De trail die ons terug moet voeren naar de auto. We besluiten de afslag niet te nemen. In plaats daarvan lopen we nog verder en nemen de route via Little Yoho Valley. Deze is langer, maar je blijft ook langer hoog lopen.

Little Yoho Valley
Nu we verder lopen zijn we echt helemaal alleen. We moeten nu ook verschillende sneeuwvelden passeren. Gelukkig zijn ze niet groot en heel goed te doen. Na verloop van tijd dalen we weer. We komen weer in het groen. Mooi hier ook. Soms zien we een groot aflopend stenenveld. De onderste stenen schuiven de grond weg. Er zit blijkbaar beweging in zo'n berg van keien. Na enig tijd lopen komen we in een vallei. Dit is de Little Yoho Valley. Je kan hier wild kamperen en er is een Alpine Hut. Er raast ook een rivier.

Het pad wordt hier onduidelijk, maar ik weet dat we de rivier moeten oversteken. We kiezen het beste pad, maar onze schoenen worden toch behoorlijk nat. Als we later aan de andere kant verder lopen zien we even verder een brug. Oeps, die hadden we niet gezien. Vanaf deze Little Yoho Valley moeten we nog zo'n tien kilometer lopen tot we weer bij de auto zijn. Gelukkig allemaal downhill, maar dit stuk vinden we in verhouding erg lang en een beetje saai door het naaldboombos.

Als we weer bij de auto zijn staat er 22,5 kilometer op de teller van mijn wandel Garmin, en een hoogteverschil van zo'n 900 meter. Dat is toch niet slecht voor twee 55 plussers. Het was ook een stralende, onbewolkte dag met een middagtemperatuur van 21 graden Celsius.

We rijden weer terug naar ons guesthouse. Eerst een frisse douche en daarna lekker eten in The Siding in Field. Dat smaakt natuurlijk uitstekend!

(Gereden: < 10 km / Overnachting: Wildflower Guesthouse, Field)

Foto's