Bij onze B&B is de wekservice inbegrepen. De achttien pauwen laten al voor zonsopgang luidkeels van zich horen.

We ontbijten samen met Joel en Connor, de vader en zoon uit Wisconsin. We zijn met ons vieren de enige gasten. Het ontbijt is uitgebreid. De gastvrouw is jarig en heeft voor vandaag geen reserveringen aangenomen. Ze vindt het heerlijk om even rust te hebben op haar verjaardag. Het lijkt me ook behoorlijk belastend om iedere dag gasten te ontvangen.

De dag begint makkelijk. We lopen over stille landweggetjes langs Lough Acoose, met uitzicht op de bergen, richting de Climbers Inn in het gehucht Glencar. Het is ongeveer een uur lopen. Het is een populair hostel voor wandelaars, maar het is nog te vroeg voor een stop, dus we lopen verder door een mooi bosgebied met beekjes, rhododendrons, vingerhoedskruid en gevarieerd groen. De paden zijn prettig om te lopen. Soms gaat het iets omhoog of omlaag, maar nergens echt moeilijk. Het kan hier drassig zijn, maar door het aanhoudend mooie weer zijn de paden goed begaanbaar.

Tegen het middaguur komen we uit op een drukkere weg. We lopen nu steeds omhoog en zijn blij als we na een tijdje afslaan op een veel kleiner en rustiger weggetje. Geen verkeer meer, op een enkele tractor na.

We stoppen op een mooi plekje om ons lunchpakket uit de B&B op te eten. We hadden deze keer één pakket besteld. Twee was gisteren te veel, ook om mee te dragen in de rugzak.

We slaan weer af en lopen verder omhoog over gras en keien naar Windy Gap, een smalle pas tussen Glencar en Glenbeigh. Het is hier schitterend mooi. Een open, ruig en groen berggebied. Achter ons zien we in de verte de bergen rond Carrauntoohil. Voor ons ligt de kust en Dingle Bay. We slenteren langzaam naar beneden, steeds genietend van het uitzicht en de voortdurend veranderende wolkenluchten.

We dalen helemaal af naar het plaatsje Glenbeigh aan de kust, waar we zullen overnachten. We zijn er rond drie uur en kunnen weer thee maken op onze kamer. Rond vier uur lopen we nog even door het plaatsje. Daarna drinken we iets op het terras van ons hotel.

We zien Joel en Connor weer, die heel toevallig opnieuw in dezelfde accommodatie slapen als wij. We hadden ze onderweg niet meer gezien. Joel had gisteren zijn voet gekneusd en die is behoorlijk opgezwollen.

We eten samen in het bijbehorende restaurant. Het is lekker en opnieuw gezellig met hen. Joel is breed geïnteresseerd en het gesprek verloopt vanzelf. Connor is een aardige rustige jongen. Chris vindt het heerlijk om met hem over boeken te praten. Connor leest enorm veel en heeft kasten vol boeken.

Morgen komen we ze misschien nog tegen onderweg. Daarna niet meer want ze slapen ergens anders en hebben de dag daarna een excursie naar Skellig Islands, terwijl wij verder lopen.

’s Avonds doen we niet veel meer. Een beetje lezen en vroeg naar bed. Dromen over het mooie Ierland. Vandaag heb ik vrijwel de hele dag mijn zonnebril gedragen. Zelfs in het restaurant. Rondom mijn linkeroog is het bont en blauw door de val eergisteren. Ziet er niet uit, dus ik ben heel blij dat ik mijn zonnebril op sterkte (die ik eigenlijk nooit draag) had meegenomen. 

Overnachting: Towers Hotel

Gelopen: 18,4 km
Omhoog: 443 m
Omlaag: 580 m